Od 2001 roku opiekunką Marianek jest s. Joanna ze zgromadzenia Sióstr Niepokalanej Maryi Panny z Raciborza. Obecnie cała Naszą wspólnotę tworzy 38 dziewczyn w różnym wieku, dlatego dzielimy się na trzy grupy:

    Grupa młodsza
    Grupa średnia
    Grupa starsza

Nasza Wspólnota bierze czynny udział w życiu Parafialnym: Jesteśmy obecne ze sztandarem w czasie nabożeństw majowych, różańcowych a także z okazji wszelkich uroczystości które są obchodzone w Naszym Kościele. Służymy pomocą przy festynach Parafialnych, dożynkach itp. Co roku bierzemy udział we Franciszkańskim zjeździe Ministrantów i Marianek na Górze św. Anny.

Cudowny Medalik

...Dnia 27 listopada 1830r. Matka Boża powierzyła Katarzynie Laboure specjalną misję. Podczas wspólnych modlitw w kaplicy pojawiła się przed nią Niepokalana. "Cała Jej postać promieniowała takim pięknem, że nie potrafię tego opisać".

W dłoniach trzymała kulę, a z pierścieni na Jej palcach wychodziły jasne promienie. "Glob, który widzisz, przedstawia całą ziemię. Przedstawia też Francję. Nade wszystko zaś przedstawia każdego człowieka. Promienie oznaczają łaski, jakie zlewam na tych, którzy mnie proszą". Globus zniknął i Najświętsza Panna opuściła ręce. Stała na białej kuli, na którą spływały promienie wysyłane przez pierścienie. Wokół w kształcie owalu ukazał się napis: "O Maryjo, bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy". Potem usłyszała polecenie, by według tego wzoru wykonać medalik. Na tych, którzy go będą nosić z ufnością, spłyną wyjątkowe łaski. Owal odwrócił się i Katarzyna zobaczyła literę "M" z przewleczoną belką poprzeczną, podtrzymującą krzyż. Pod literą widniały dwa serca, jedno w koronie cierniowej, a drugie przebite mieczem.

"Każ wybić medalik według tego wzoru. Osoby, które będą go z ufnością nosiły, zwłaszcza na szyi, otrzymają wiele łask."

Nasze Patronki

św. Katarzyna Labouré - urodziła się 2 maja 1806 r. we francuskiej wiosce Fain-les-Moutiers. Pochodziła z pobożnej rodziny. Miała dziesięcioro rodzeństwa. Gdy umarła jej matka, dziewięcioletnia Katarzyna powierzyła swe życie Maryi. Starsza jej siostra wstąpiła do klasztoru sióstr miłosierdzia. Katarzyna postanowiła pójść w jej ślady. Skłonił ją do tego także we śnie założyciel zakonu - św. Wincenty a Paulo. Jednak ojciec nie chciał się na to zgodzić.
Katarzyna utrzymywała dom i pracowała w restauracji swojego brata w Paryżu, a później przeniosła się do Chatillon. Ostatecznie udało się jej przekonać ojca i zrealizować podjęte kilka lat wcześniej postanowienie. Na początku 1830 r. rozpoczęła postulat w Chatillon, a po trzech miesiącach wstąpiła do domu macierzystego sióstr miłosierdzia przy ulicy du Bac w Paryżu. To właśnie tam 24-letnia nowicjuszka doznała słynnych objawień. 
Po złożeniu ślubów przełożeni skierowali ją do pracy w przytułku dla starców w Enghien. Pozostała tam do końca życia. Zasnęła w Panu 31 grudnia 1876 r. Po 57 latach okazało się, że jej ciało pozostało niezmienione. Przeniesiono je zatem do Kaplicy Objawień na ulicy du Bac, gdzie - w szklanym relikwiarzu - znajduje się do dzisiaj.
Z uwagi na skromność i zachowywanie w tajemnicy faktu, że to właśnie ona doznała objawień Ojciec Święty Pius XII nazwał ją "Świętą Milczenia". Do grona błogosławionych została zaliczona 28 maja 1933, a w poczet świętych 27 lipca 1947 roku. Obchód liturgiczny - 28 listopada.







św. Agnieszka -
 Kościół obchodzi jej wspomnienie 21 stycznia. Poniosła śmierć męczeńską w bardzo młodym wieku. Miała zaledwie 12 lat. Wiadomości o świętej mamy niewiele. Poniosła śmierć męczeńską przez ścięcie. Według legendy św. Agnieszka, całkowicie obnażona na stadionie, została rzucona na pastwę spojrzeń tłumu. Za sprawą cudu okryła się płaszczem włosów. Tam też wystawiono w późniejszych czasach kościół ku czci św. Agnieszki.


© Parafia św. Paschalisa w Raciborzu 2011r. Projekt i wykonanie: o. Barnaba Lewkowicz ofm